Olmaz, Yapamazsınız, Biz Denedik" Sendromu

Her kurumda en az bir tane vardır.

Yılların verdiği güvenle koltuğuna yaslanmış, her yeni fikre aynı cümleyle karşılık veren o kişi: "Biz bunu denedik, olmaz, yapamazsınız."

Yeni bir sistem mi öneriliyor? "Bizim yapımıza uymaz." Süreç iyileştirmesi mi konuşuluyor? "Ama biz hep böyle yaptık." Dijital dönüşüm mü gündemde? "Excel'imiz gayet iyi çalışıyor."

Bu insanlar şirketlerini korumuyorlar. Şirketteki konumlarını koruyorlar. Ve bunu yaparken yıllardır aynı silahı kullanıyorlar: korku. 'KVKK'ya aykırı olur.' 'Denetimde sorun çıkar.' 'Regülasyon izin vermez.' 'Hukuk buna onay vermez.' Her cümle, konuyla alakası olmayan ama kimsenin sorgulamaya cesaret edemeyeceği büyük kelimelerden özenle seçilmiş. Çünkü asıl korkuları teknolojinin başarısız olması değil başarılı olması. Yeni sistem çalıştığı gün, yıllardır 'bu işi sadece ben bilirim' diye korudukları o koltuğun altındaki zeminin kayacağını gayet iyi biliyorlar.

Ama bir şeyi kaçırıyorlar: Teknoloji yerinde durmadı.

2016 yılında yapılamayan şey, bugün belki iki haftada hayata geçiyor. O gün milyonlarca liraya mal olan altyapı, bugün lisans başına aylık birkaç yüz liraya kullanılabiliyor. O gün için "hayal" olan entegrasyon, bugün low-code bir platformda sürükle-bırak ile kuruluyor.

Sorun şu ki, "denedik olmadı" cümlesi bir deneyim aktarımı olmaktan çıkıp bir savunma mekanizmasına dönüşüyor. Statükoyu korumak, yeni bir şey deneyip başarısız olma riskinden daha güvenli hissettiriyor. Ve bu, bireysel bir tercih olarak anlaşılabilir, ama kurumsal bir karar olarak kabul edilemez.

Parlon olarak tam da bu noktada doğduk.

Biz Parlon’u kurarken tam olarak bu zihniyete karşı bir duruş sergilemeyi hedefledik. Yıllarca süregelen "yapılamaz" bariyerlerini yıkmak, "olmaz" denilen süreçleri otomize etmek ve karmaşayı sadeliğe dönüştürmek için yola çıktık.

Teknolojinin, özellikle de Power Platform ve yapay zeka araçlarının geldiği noktada, artık "imkansız" kelimesinin anlamı yok olmuş durumda. Eskiden aylar süren geliştirme süreçleri, bugün az kodlu (low-code) çözümlerle haftalar, hatta günler içinde hayata geçiyor.

Biz, "yapılamaz" denilen şeyleri yapan insanlarız. Ama bunu sihirle ya da süper güçlerle değil; doğru teknolojiyi, doğru zamanda, doğru şekilde uygulayarak yapıyoruz.

"Yapılamaz" diyenlerin en büyük yanılgısı, kendi deneyimlerini evrensel bir gerçek sanmaları. Halbuki teknoloji demokratikleşti. Dün sadece Fortune 500 şirketlerinin erişebildiği araçlar, bugün 50 kişilik bir şirketin de elinin altında. 

Peki ne yapmalı?

Tartışmayın. İkna etmeye çalışmayın. Bu insanları değiştiremezsiniz, çünkü değişmek istemiyorlar.

Asıl cesur adım şunu kabul etmektir: Bir kurum, içindeki en yavaş insanın hızında ilerler. Ve eğer o kişi yıllardır her yeniliğin önüne duvar örüyorsa, o duvarı yıkmak yetmez, duvarı örenle yüzleşmek gerekir.

Kurumlar dijital dönüşümde başarısız olduğunda hep teknolojiyi suçlar. Halbuki teknoloji hazır. Bütçe bulunur. Asıl soru şu: O masada hâlâ 'olmaz' diyen kişi oturmaya devam mı edecek?

Çünkü her geçen gün, o kişi şirketi korumuyordur. Şirketi geri çekiyordur. Ve rekabetin bu kadar acımasız olduğu bir dönemde, geri çekilmenin maliyeti her zamankinden daha ağırdır."

Teknoloji değişti. Soru şu: Siz de değişecek misiniz?