İş dünyasında kapalı kapılar ardında konuşulanlardan çok daha büyük yüzleşmeler, şirketlerin milyonlarca lira yatırım yaptığı yazılım mimarilerinin ve iş süreçlerinin "kaputunu kaldırdığınızda" yaşanır. "Tıkır tıkır çalışıyor" zannedilen o devasa sistemlerin içine baktığınızda karşılaştığınız manzara çoğu zaman aynıdır: Tamamen aynı anlama gelen gereksiz veri sütunları, hiçbir mantığı olmayan hiyerarşiler ve aslında tek tıkla otomatikleştirilebilecekken sırf birilerinin "vazg

Bunu söylemek kolay değil. Kariyerimiz boyunca bize hep analiz et, planla, riskleri hesapla, onay al dediler. "Akıllı" olmayı öğrettiler. Ve biz de öyle yaptık o kadar akıllı olduk ki, bazen yerinden bile kıpırdayamadık. Ama dönüp baktığımda, hayatımda ve işimde en kritik kırılma noktaları hep aynı anda geldi: "Hazır değilim ama yapıyorum" dediğim anlarda. Tam bilmeden, tam görmeden, tam emin olmadan ama içgüdüsüne güvenip adım attığım anlarda. İşte o anlarda deli oldum. Ve o

Her kurumda en az bir tane vardır. Yılların verdiği güvenle koltuğuna yaslanmış, her yeni fikre aynı cümleyle karşılık veren o kişi:   "Biz bunu denedik, olmaz, yapamazsınız." Yeni bir sistem mi öneriliyor? "Bizim yapımıza uymaz." Süreç iyileştirmesi mi konuşuluyor? "Ama biz hep böyle yaptık." Dijital dönüşüm mü gündemde? "Excel'imiz gayet iyi çalışıyor." Bu insanlar şirketlerini korumuyorlar. Şirketteki konumlarını koruyorlar. Ve bunu yaparken yıllardır aynı silahı kullanıyo